terug naar het begin

2013

Lieve Kerstvrienden en Kerstvriendinnen,

Vorig jaar, na een afwezigheid van tweeëntwintig lange jaren, meldden ze zich weer onverwacht. De drie Trouwe Vrienden fleurden warempel weer het jaarlijkse Kerstgebeuren op met hun Kerstgezangen. Ze beloofden bovendien beterschap. Voortaan zou er niet meer zo een lange pauze tussen zitten.

En dus presenteren we met gepaste trots ook in 2013 een nieuwe editie van "Kerstfeest met Jan, Wim en Rabo". Goed, het is een bescheiden presentatie van 'slechts' vier nieuwe liedjes. Maar de drie heren huldigen nu eenmaal het aloude adagium dat kwaliteit boven kwantiteit gaat. En zeg nou zelf, dat klinkt toch een stuk aardiger dan dat ze gewoon te weinig tijd hadden? Afijn, in ieder geval is ook in 2013 het Kerstfeest weer compleet. En daar mogen jullie ze best dankbaar voor zijn; je kunt je huldebetuiging kwijt in hun gastenboek. Voor iedereen wederom een Zalig, Gelukkig, Vrolijk en Vredig Kerstfeest!

Druk op de rode knop van de speler hieronder en deze speelt automatisch de nummers achter elkaar af. De nummers zijn in de lijst ook individueel aan te klikken. Veel luisterplezier!




En nu volhouden!

2012
Wat een zaligheid om het gevoel te hebben dat de tijd heeft stilgestaan. De opnames voor het Kerstbandje vonden in 2012 nog in exact dezelfde gezellige sfeer plaats als al die lange jaren geleden. En dus maakten de jongens op oudejaarsavond 2012 goede voornemens voor het nieuwe jaar. “Wat er ook gebeurt, we houden vol; ook in 2013 zal er een kerstbandje verschijnen!”
Afijn, in de zomer van 2013 een korte eruptie van ideeën. En daarna, stilte! Tot de gebruikelijke korte eindsprint die in november van start ging en resulteerde in de vier liedjes voor dit jaar. Inderdaad niet veel, maar uit een goed hart en bovendien blijft de traditie in ere.
 
Eindsprint
Feitelijk met z'n drieën rond één microfoon zat er dit jaar niet in. Wim maakte zijn opnames in zijn nieuwe knusse onderkomen in hartje Leeuwarden. Jan werkte als vanouds in zijn tuinhuisje waar Rabo medio december een avondje kwam inzingen. De opnames gingen vervolgens per internetverbinding over en weer tussen Amsterdam en Leeuwarden waarna de stukjes in elkaar geplakt konden worden tot Editie 2013.
Voor 2014 hebben we wederom goede voornemens. Dit keer gaan we echt eerder van start (ja ja…). Beloofd? Beloofd!


1. Donkere nacht (One more night)

tekst en muziek: Bob Dylan
Nederlandse tekst: Wim Bakker
Wim: zang, akoestische gitaar, basgitaar, drumcomputer
Rabo: sologitaar
Jan: piano

2. Blijven wil ik niet (Comment te dire adieu?)

oorspronkelijke tekst en muziek: Arnold Goland & Jack Gold
Franse vertaling: Serge Gainsbourg
Nederlandse tekst: Jan Hovers
Jan: zang, toetsen, elektrische gitaar, basgitaar, drums, percussie

3. Er is een Kindeke (vrij naar 'Ticket to Ride')

muziek: traditioneel, John Lennon, Paul McCartney
Nederlandse tekst: tradioneel
Wim: zang, elektrische gitaar, basgitaar, percussie, drumcomputer
Rabo: zang
Jan: zang

4. Au revoir, mijn Lief (The Fields of St. Etienne)

tekst en muziek: Gallagher and Lyle
Nederlandse tekst: Jan Hovers
Jan: zang, contrabas, toetsen
Wim: klassieke gitaar


Wat en hoe

Donkere nacht (One more night)
Op 4 juli 2002 schreef onze goede vriend Joost Sels in ons gastenboek: "Bedankt en ik wacht op "nieuw" materiaal (Verzoek: Wim zing eens een nummer van de meester!)".
Wat hij niet kon bevroeden was dat de Drie Kerstvrienden al in april 1999 in Diemen bij Wim thuis de basis hadden gelegd voor een bewerking van een Dylan-klassieker. Ze waren voortvarend aan de slag gegaan en toch kwam er ook in dat jaar geen nieuw bandje. Ooit had Wim de knullige Dylan-tekst bewust even knullig naar het Nederlands omgezet. Het origineel staat op Dylan's country-album Nashville Skyline uit 1969; een absolute favoriet van de jongens. De opnames bleven echter tot december 2013 op de plank liggen (gelukkig waren alle inspanningen wonder boven wonder bewaard gebleven) toen Wim het nummer vakkundig afrondde.
We zijn blij dat eindelijk na vele jaren we onze trouwe Kerstbandjes-fan Joost tevreden hebben kunnen stellen. En, Joost, nu je gedeisd houden want we gaan in geen geval iets van de Stones doen!


 
 
Blijven wil ik niet (Comment te dire adieu?)
Een verrukkelijke Franse sixties-hit van Françoise Hardy uit 1968. Een zogenaamde 'oorwurm'; zo'n liedje dat na één keer luisteren in je hoofd blijft zitten. Dat overkwam Jan ook. Françoise Hardy werd al eens eerder op een Kerstbandje gezet. In 1988 bewerkte Wim haar grote hit Tous les garçons et les filles.
Oorspronkelijk kwam Comment te dire adieu uit het Engels (How to Say Goodbye to You). Françoise hoorde een instrumentale versie er van en wilde het graag opnemen. Haar manager vroeg Serge Gainsbourg een Franse bewerking te maken. Zoals gebruikelijk zorgde Serge voor een onderhuidse erotische spanning in de tekst. Veelvuldig komt in zijn versie het rijmwoord 'ex' voor als referentie naar de 'ex-vriend'. Het lijkt meer voor de hand te liggen dat hij wil rijmen op 'seks' zonder het (s)expliciet te noemen. Dat heeft Jan in zijn Nederlandse versie recht gezet. Op de foto zien we hem op z'n vaste plekje achter de knoppen in zijn tuinhuisje annex studiootje waarop aan de buitenkant de fraaie naamplaat 'Hovers Constructie' staat geschroefd.


Er is een Kindeke (vrij naar 'Ticket to Ride')
Je vroeg je misschien al af waar ze bleven. Gelukkig heeft Wim er voor gezorgd dat er dit jaar weer een Beatlesque Kerstlied is toegevoegd. Al jaren liep hij met de wens rond om een Kerstbewerking van Ticket to Ride te maken; een revolutionair Beatles-nummer uit de film Help uit 1965. In zijn recent betrokken appartement in hartje Leeuwarden ging hij aan de slag en bespeelde vol verve alle instrumenten in. Rabo en Jan completeerden het geheel met de in Amsterdam opgenomen aanvullende eindvocalen. En voilà, een Fab-versie van de onverwoestbare Kerstklassieker. Op de foto staat Rabo klaar voor zijn vocale bijdrage.

 

Au revoir, mijn Lief (The Fields of St. Etienne)
Dat Jan de zoetekauw van het stel is kan niemand ontgaan zijn. Zo zit hij nog met regelmaat te zwijmelen bij de zoetgevooisde Mary Hopkin (sopraan te Wales). Op haar achttiende werd ze ontdekt door Paul McCartney als een van de eerste artiesten die door de Beatles' platenmaatschappij Apple werden gecontracteerd. In de opnameperiode van Abbey Road werd het als tussendoortje binnen een middag opgenomen met Mary en McCartney zelf op gitaar en Ringo op drums, waarna er nog blazers werden toegevoegd. Geen gekke begeleiding voor een jong meisje, toch?
In deze kerstversie wordt de luisteraar meegenomen naar de tragische geschiendenis van een jong liefdesstel ten tijde van de Eerste Wereldoorlog.
Op de foto zien we Wim zich concentreren op de fraaie gitaarpartij. Jan tekende voor het overige.


Jan, Wim en Rabo wensen iedereen een Zalig Kerstfeest en een gelukkig, gezond, creatief en liefdevol 2014!


 
eXTReMe Tracker